Het tentoonstellingsproject Middle Gate II Het verhaal van Dimpna is een samenwerking tussen het M HKA, Museum van Hedendaagse Kunst Antwerpen, en cultuurcentrum de Werft in Geel. Middle Gate II is het vervolg op de tentoonstelling Middle Gate van Jan Hoet in Geel in 2013. Het concept van de tentoonstelling is nauw verweven met de legende van de heilige Dimpna, de patrones van de bezetenen en geesteszieken, en de beschermheilige tegen epilepsie en krankzinnigheid. De legende van Dimpna is sterk verbonden met de identiteit van de stad Geel, “de barmhartige stede”.

Fred Bervoets

Bervoets  fred met  curator johan pas  dennis tyfus  vaast colson en tom liekens foto clinckx
°1942
Geboren in Burcht, BE
Leeft in Antwerp, BE

Als schilder, graficus en docent is Fred Bervoets (1942) een levende legende in de Antwerpse kunstscène. Artistiek is hij een man van uitersten: hij schildert expressieve, drukbevolkte taferelen op muurvullende doeken, in een stijl die vaak het midden houdt tussen post-Cobra en fauvisme. Tegelijk is hij de behoeder en voortzetter van het edele ambacht van de prentkunst. Met veel oog voor detail in zijn lijnvoering graveert hij zijn etsen met salpeterzuur in drukplaten van zink. Aanvankelijk is het etsen een zelfstandige creatie, maar gaandeweg stelt hij zijn graveerwerk meer en meer in functie van het afwerken en bijschilderen achteraf. Dat resulteert in een gevarieerd, bijna speels oeuvre dat steeds gebaseerd is op zijn eigen leven en omgeving, en dat omschreven kan worden als een Ensoriaanse mengelmoes van zelfspot en ironie. Bervoets plaatst zich vaak als karikatuur van zichzelf in de taferelen die hem omringen, waardoor zijn werk zich nog meer toont als een directe weergave van zijn visie op de wereld. Die wereld is drukbevolkt en krakkemikkig, vol anekdotische verwijzingen en reminiscenties. Zijn openlijk enthousiasme en artistieke vitaliteit maken hem een gewaardeerd docent aan de Kunstacademie van Antwerpen, waar hij zijn visie en vakmanschap decennialang overdraagt aan nieuwe generaties die in hem de rechtstreekse afgeleide zien van de klassieke oude meesters.

Tekst: Hans Willemse