Het tentoonstellingsproject Middle Gate II Het verhaal van Dimpna is een samenwerking tussen het M HKA, Museum van Hedendaagse Kunst Antwerpen, en cultuurcentrum de Werft in Geel. Middle Gate II is het vervolg op de tentoonstelling Middle Gate van Jan Hoet in Geel in 2013. Het concept van de tentoonstelling is nauw verweven met de legende van de heilige Dimpna, de patrones van de bezetenen en geesteszieken, en de beschermheilige tegen epilepsie en krankzinnigheid. De legende van Dimpna is sterk verbonden met de identiteit van de stad Geel, “de barmhartige stede”.

Middle Gate Geel '13

Adolfwolfli selbst Collectie Museum Dr. Guislain, Gent
Selbstdarstellung, 1915-1930
Tekening , 22,1 x 32 cm
Coloured pencil, graphite pencil

Adolf Wölfli kende een moeilijke jeugd: hij werd geboren in een straatarm gezin, werkte sinds zijn achtste op een boerderij en op negenjarige leeftijd werd hij wees. Als jonge man werd hij enkele keren aangehouden wegens aanranding van de eerbaarheid. Hij was labiel en gewelddadig. Na enkele incidenten werd hij in 1895 permanent opgesloten in de inrichting Waldau.

Het is in het psychiatrisch ziekenhuis dat Wölfli’s indrukwekkend oeuvre ontstaat: hij tekent niet alleen, hij schrijft eveneens verhalen, poëzie en muziek. Van 1904 tot 1906 maakt hij maar liefst 800 tekeningen (Tönstucke) waarin hij figuren, woorden en lege notenbalken verwerkt. Daarna begint hij aan wat soms wel ‘het centrale deel van zijn oeuvre’ wordt genoemd: een ‘verhaal’ dat zowel autobiografische als fictieve elementen bevat. In totaal omvat dat ‘verhaal’ 45 gebonden boeken (meer dan 25 000 met de hand genummerde, gesigneerde en gedateerde pagina’s). Die teksten vult hij vervolgens nog aan met 1620 tekeningen en 1640 collages. Naarmate het oeuvre vordert, neemt de muziek een steeds grotere plaats in; het is het enige medium dat volgens Wölfli zijn bedoelde kosmos kan oproepen.

Selbstdarstellung toont het figuurtje Doufi dat een indianenband of gekleurde pluimen draagt. Dit figuurtje is een fictief personage dat meermaals terugkomt in Wölfli’s oeuvre en meteen ook zijn tegenpool vormt. Doufi reist voortdurend naar ver weg gelegen gebieden en leidt, in tegenstelling tot Wölfli, een avontuurlijk leven.