MIGRATIE | MIGRATION
‘Mijn werk heeft niets te maken met de architectuur, de stijl of de esthetiek van de tentoonstellingsruimte, maar wel met ‘wat een tentoonstellingsruimte is’. Een tentoonstellingsruimte is een machtsstructuur. Mijn werk neemt een kritische houding aan ten opzichte van die macht.’
– André Cadere
André Cadere weigerde zich aan te passen aan het tentoonstellingssysteem en infiltreerde (zowel gevraagd als ongevraagd) galerijen en musea met zijn ‘barres de bois rondes’: handgemaakte houten stokken opgebouwd uit beschilderde delen. De volgorde van de kleuren en het aantal segmenten worden bepaald door een zelfbedachte wiskundige reeks (inclusief één opzettelijke fout). Op die manier is elk afzonderlijk werk een verschijningsvorm van hetzelfde overkoepelende proces. De zogenaamde ‘eindeloze schilderijen’ worden beperkt in lengte om steeds licht genoeg te zijn om door de kunstenaar te worden gedragen. Cadere bezocht dan ook regelmatig onaangekondigd tentoonstellingen met een ‘barre de bois ronde’ op de schouder, waardoor deze tijdelijk ook tentoonstellingen van Cadere werden. In 1975 realiseerde hij een langdurige interventie in het ICC in Antwerpen, waar een werk gedurende een jaar zichtbaar bleef terwijl de context errond veranderde. Voor Cadere was precies die voortdurende verschuiving van betekenis de essentie het werk.

